San Sebastián de La Gomera, Dinsdag, 2 December 2008
Toen ik gisteren schreef dat er aan verklaringmodellen voor de huidige financiële crisis geen gebrek was, noemde ik ook het teruggrijpen op 'verwaarloosd gedachtegoed' uit het verleden. Toen ik het stukje nèt had opgeladen, viel New York Times binnen, en daarin een verzameling van oude spreekwoorden " ... for these trying financial times".
Heel vermakelijk 'verwaarloosd gedachtegoed', al dacht ik niet aan spreekwoorden toen ik dat schreef.
Het artikel was van Ben Schott, een London'se aartsverzamelaar die al een paar jaar een 'almanac' uitgeeft, nu Schott's Miscelany 2009, met flitsende en feitelijke herinneringen aan het voorafgaande jaar.
--"Practical, entertaining, and utterly compulsive" als ik de recensies mag geloven. Misschien is het een leuk kerstkadootje. Ik heb mij alleen met die 'oude wijsheden' vermaakt. Ik citeer er een paar:

San Sebastián de La Gomera, Maandag, 1 December 2008
Het zoeken naar 'de schuldige' is in volle gang: 'Whodunnit?'
Wie heeft die fout gemaakt? Waarom zitten we nu in deze crisis?
Je kunt geen krant of tijdschrift lezen, of je treft wel een 'goeroe' die dat haarfijn uit de doeken doet. Aan verklaringsmodellen geen gebrek.
Eén categorie wijst op onze gebrekkige economisch-financiële modellen, en de andere wijst op min-of-meer 'collectieve blindheid' waardoor we [goede] modellen met 'verkeerde observaties' invullen. Beide categorieën worden enerzijds gevuld met bestaand, versleten, uit de mode geraakt, of verwaarloosd gedachtegoed uit dat vakgebied, maar anderzijds --gelukkig-- óók met frisse nieuwe ideeën, observaties en theorieën die vaak om totáál andere reden zijn ontstaan. Die worden vaak als een redder-in-de-nood met de haren erbij gesleept.
Die laatsten krijgen [te] veel aandacht. Ze hebben het magische van de komeet van Halley die in het wandtapijt van Bayeux is geweven om Willem de Veroveraar tot 'heilige' te verklaren. De theorie van de Black Swan hoort daar m.i. bij, en krijgt daardoor overmatige publiciteit.
Ook was er deze zomer een hoogst interessante Edge Masterclass waarbij interessante theorieën en geduldige observaties met een zeer lange aanloop opeens in een al te fel zoeklicht werden gezet.
Andrian Kreye, in Die Sueddeutsche, maakte zich daarover vrolijk als "Die Erforschung der wirtschaftlichen Unvernunft". [Vertaald als; "The exploration of economic irrationality". Lang zo leuk niet. Dit terzijde.]
Kreye haalt er de Westafrikaanse rage bij die als oorzaak het verschijnen van 'seks-rovers' veronderstelt. Keurige braaf uitziende lieden die je vriendelijk de hand schudden, maar daarna ben je wèl impotent!! Psychiaters in Senegal hebben het er druk mee. Hilarisch!
Maar de prijs gaat voor mij naar Roger Cohen in NYT. Zijn argument hoort bij 'collectieve blindheid', en hij beschrijft de cultuur van één man 'móet' het laatste woord hebben die in sommige bedrijfsculturen heerst. En hoe --met name-- Bush bij de keuze van zijn medewerkers één eigenschap boven alles stelde: Loyaliteit.
Het resultaat was, zo schrijft Cohen laconiek: " ... nobody would pull the plug on stupidity". Loyaal tot de dood er op volgt. Very stupid indeed.
[Hoe vertaal je --een beetje leuk-- 'pulling the plug on stupidity'?]
Cohen deed dat overigens in vergelijking met de manier waarop Obama zijn medewerkers kiest. Die kiest "brainpower that challenge him" en "smart dissent is prized". Dat lijkt mij beter tegen 'collectieve blindheid'.
_________________________
ANDRIAN KREYE, Unter Geschlechtsräubern, Die Erforschung der wirtschaftlichen Unvernunft, Die Sueddeutsche, 11.11.2008, http://www.sueddeutsche.de/952382/652/2627245/Unter-Geschlechtsraeubern.html
ROGER COHEN, A Command of the Law, NYT, November 27, 2008
http://www.nytimes.com/2008/11/27/opinion/27cohen.html
Edge Master Class 2008, A SHORT COURSE IN BEHAVIORAL ECONOMICS, Sonoma, CA, July 25-27, 2008
Mijn Dagboek 8 November 2008 The Black Swan: Mijn Dagboek 2 7 8 14 16 22 en 28 nov jl

San Sebastián de La Gomera, Zondag, 30 November 2008
Als ik over creativiteit nadacht, had ik altijd het gevoel dat er twee soorten waren. Een serieuze en een oppervlakkige. Een die zich niet engageert met het probleem, en een die dat wèl doet. Het gaat er niet alleen om even "uit de rij te stappen". Ècht "uit de rij stappen" doet alleen de eerste. Dat eist dat je 'onzekerheid' accepteert. Dat kan pijn doen. De volgende zijn naäpers met de "illusie van creativiteit", en de "zekerheid van het voorbeeld". Zo ongeveer dacht ik er over.
En nu lees ik een leuke one-liner die dat scherp formuleert:
--"We can't be creative if we refuse to be confused".
Die is van Margaret Wheatly, een 'creative management' consultant die o.a. een boek schreef met als (onder)titel: Discovering Order in a Chaotic World. [Dat is nog eens wat anders dan The Black Swan van Nassim Nicholas Taleb die ons de chaos laat zien van ons 'ordelijke' wereldje. Hoe ordelijker, hoe gevaarlijker, vindt Taleb.]
Die one-liner had ik van een interessante power point van Madelyn Blair [die ooit promoveerde op organizational psychology in Tilburg] en die 'storytelling' ziet als de weg naar realiteit!!
Nou breekt mij de klomp! Eerst een vrouw die ons 'orde-in-de-chaos' leert zien. Dan een andere vrouw die dat met 'storytelling' doet. En tenslotte een man die 'realiteit' ontmaskert als 'ons verlangen naar een patroon' in de ons omringende chaos:
Altijd komt die verdomde Black Swan om die illusie te ontmaskeren.
Nu ben ik confuus ...
Ben ik nu ook creatief ... ?
Of gaat het er om dat ik mij 'engageer' met deze verwarring?
__________________________
Margaret Wheatley: http://en.wikipedia.org/wiki/Margaret_Wheatley
Madelyn Blair: http://www.creatingthe21stcentury.org/Madelyn.html
Haar ppt [slechts 42 KB!] http://info.worldbank.org/etools/docs/library/121200/683_madelyn_blair.ppt
The Black Swan: Mijn Dagboek 2 7 8 14 16 en 22 nov jl

San Sebastián de La Gomera, Zaterdag, 29 November 2008
Ik begon mijn stukje van 15 Oktober met:
  Een van de grondslagen van de American Dream is dat het land bevolkt is met
  immigranten die 'bevrijding' zochten van het oude Europa met zijn religieuze
  onvrijheid, zijn hongersnood, en zijn oorlogen".
Daarna wees ik op recente veranderingen in die 'Dream'. Het ging nieteens om de droom van "welvaart zonder grenzen", maar misschien heeft de huidige financiële crisis de mensen wat kritischer gemaakt over 'dromen'.
De veranderingen die ik toen noemde, draaiden rond Ellis Island Immigration Museum dat zich bewust werd dat de 'immigranten' niet alléén bestonden uit vrijwillige Europese geloofsvluchtelingen, maar ook uit gedwongen 'import', negerslagen, Chinezen en Japanners als 'contractarbeiders', en Mexicanen die werden geannexeerd.
Deze week was de traditionele Thanksgiving Day die het eerste oogstfeest van de Pilgrims in 1621 memoriseert. Maar lang vóór de Pilgrims in 1620 Europa verlieten, was er een groep Franse Hugenoten die zorgvuldig buiten de VS-geschiedenis wordt gehouden. Zij vluchtten voor de strijd tussen Katholieken en Calvinisten, en landden in 1564 in Florida. Ze maakten een mooie start, en in 1565 hadden ze hun eerste "Thankgiving". Ze bouwden huizen, hadden een molen, en een bakkerij.
Maar 'onze' Philips II gaf in 1565 het bevel deze 'Lutheranen' te op te hangen en te verbranden. Admiraal Pedro Menéndez belastte zich met die taak, en plaatste boven de gehangenen een bord: "Dit zijn geen Fransen, dit zijn ketters". Onderwijl gaf hij opdracht de 300 recent geredde schipbreukelingen van een nieuwe Franse boot te 'executeren'.
--"Geloofsvrijheid? Ho maar!"
Ook de Pilgrim Fathers wisten er raad mee, want tussen 1659 en 1661 verbanden zij Katholieke priesters, en 'executeerden' zij meerdere Quakers in Boston. Er was een verbitterde strijd tussen Engelse protestanten en Franse katholieken, met wetten, verbanningen en executies. Nog in 1844 verloren meer dan een dozijn mensen het leven bij anti-katholieke relletjes in Philadelphia. De zgn 'Bible Riots'.
Met de komst van President Kennedy is katholieken-haat niet meer bon ton, maar de huidige 'godsdienstvrijheid' lijkt op die van Europa vóór de Verlichting met één 'vanzelfsprekende' [dus dominante] religie.
Ook die grondslag van de American Dream lijkt voor de bijl te gaan. Althans, de brenger van dat nieuws, Kenneth C. Davis, is nog niet verketterd. Hij schreef: "America’s Hidden History: Untold Tales of the First Pilgrims, Fighting Women and Forgotten Founders Who Shaped a Nation". Het werd hoog tijd. Vastgeroeste dromen zijn gevaarlijk.
__________________________
KENNETH C. DAVIS, A French Connection, NYT, November 26, 2008
http://www.nytimes.com/2008/11/26/opinion/26davis.html
Thanksgiving Day. Encyclopaedia Britannica 2008 Ultimate Reference Suite. Chicago

San Sebastián de La Gomera, Vrijdag, 28 November 2008
Ik schreef al eerder over Attila The Hun van John Man toen ik het 'nieuwe wapen' van dat 'onbeschaafde' herdersvolk beschreef --de 'Mongol Bow'-- waarmee ze het tegen het Romeinse zwaard opnamen.
Ik heb het boek uit, en het leest 'als een trein'. Man schrijft boeiend en meeslepend. Hij staat zorgvuldig stil bij details, maar zorgt óók goed voor de grote lijn. Als historicus-antropoloog laat hij niet na de feiten te scheiden onze 'verkeerde fantasieën'. Historische misvattingen, politiek-nuttige vervalsingen, romantisering zonder feitelijke ondergrond, en nieuwe opgravingen maken dat Man telkens de gelegenheid heeft op een 'detective-achtige' manier uiteen te zetten wat wij ons wèl kunnen voorstellen binnen de marge van de feiten en omstandigheden.
Deze 'cases' dragen in hoge mate bij aan dit fascinerende boek. Zoekend en puzzelend doemt een nieuwe realiteit op, en komt de óver-geromantiseerde en óver-verguisde Attila in een ander daglicht.
Intussen vulde het boek voor mij een vacuum in mijn 'Europa-kennis', het 'gat' tussen het einde van het Romeinse Rijk en 'onze' middeleeuwen. Ook dàt perspectief is verfrissend. De randen van dat 'gat' kende ik enerzijds vanuit onze Christelijk-Romaans georiënteerde geschiedenisboeken, en anderzijds van mijn levendige interesse in de lokale geschiedenis van waar ik woon(de), i.c. NL, Spanje en Frankrijk.
Als je serieus wil nadenken over de 'wortels van Europa' --bijvoorbeeld of die Christelijk zijn-- kun je dat 'gat' niet oningevuld laten, en het als een 'ongrijpbare chaos' afdoen, waardoor de 'laatste' [Christelijke] pacificaties als de 'enig juiste' in het geheugen worden opgeslagen.
Vooral het laatste hoofdstuk: Afterlife: the Good, the Bad, and the Beastly Hun maakt helder hoe die 'verkeerde fantasieën' politieke doelen van latere machthebbers hebben gediend. Christelijke bronnen, bijvoorbeeld, verhevigden de toch al niet geringe wandaden van de Hunnen uit zelfrechtvaardiging, en wisten --nu nog!-- te melden dat Attila Florence heeft verwoest en er 5000 mensen doodde. Maar Attila is nooit de Po overgestoken op zijn Italiaanse veldtocht, en passeerde Forence op 100km afstand. Ook Ravenna heeft hij niet bereikt.
Interessant is ook de vergelijking die Man maakt met "het moderne Europese barbarisme" (sic!) dat volgens hem met de Duits-Franse oorlog van 1870 begon. [Waarom niet met Napoleon?] Die van 1870 werd gestopt bij Orleans, precies waar Attila ook in 451 door een gecombineerde legermacht van Romeinen en 'barbaren' tot 'rechtomkeert' werd gedwongen. Ook de andere overeenkomsten met de Duitse veldtochten van 1870, 1914 en 1940 maken dat 'Attila and all that' onmisbaar is als je de grondslagen Europa wil begrijpen.
______________________________
Zie 21 November jl voor bronnen

San Sebastián de La Gomera, Donderdag, 27 November 2008
Ghislaine wees mij er op dat ik onderscheid moest maken tussen 'fantasie' en 'illusie' bij als ik dat aan 'de werkelijkheid' probeerde te koppelen.
--"Over een fantasie ben je 'meester', van een illusie ben je 'slaaf'", was haar eerste benadering.
Maar nú komen de zelfgekozen illusies/fantasieën!! Hoe zit dàt dan?
--"Ben je daarvan 'meester'? Of 'slaaf'?
Neem het Sufi-verhaal van Maroef de Schoenlapper die zich een rijkbeladen karavaan droomt ... en (daardóór!) een rijk man wordt.
Of het moderne Thomas Theorem (1928):
--"If men define situations as real, they are real in their consequences".
Welke macht heeft 'illusie/fantasie' over 'werkelijkheid'? (100 woorden)
_________________________
Het voorgaande: Mijn Dagboek 2 7 8 14 16 22 en 23 November 2008
The Thomas Theorem: http://en.wikipedia.org/wiki/Thomas_theorem
Het verhaal van Maroef de Schoenlapper gebruikte ik in mijn Afscheidsrede [Delft 1994] aldus:
"In de vreemde stad, waar hij door een schikgodin is geplaatst, droomt Maroef dat hij een rijk koopman is, wiens rijkbeladen karavaan onderweg is. Hij gedraagt zich al zo, en kooplieden willen zaken met hem doen. Een goede Devi laat die karavaan tenslotte toch komen; Maroef is dan al rijk op eigen kracht. Dat alles is nu het repertoire van de Self-Learning Organisation".
G. H. A. van Eyk, De Ontwerpende Instelling, TU Delft, Faculteit Industriëel Ontwerpen, Afdeling Produkt Innovatie Management, 2005 ISBN-10 9090196986 ISBN-13 9789090196986
Op het internet: http://www.van-eijk.net/~gerard/biblio/farewell/farewell_new.htm ['maroef' met zoekfunctie]

San Sebastián de La Gomera, Woensdag, 26 November 2008
De wekelijkse Health Update van New York Times is heel informatief [en redelijk kritisch] over nieuws van het health-front. Zeker ook om de complete bronvermeldingen en deskundige commentaren.
Maar soms is het goed voor een lachertje, zoals deze week met de melding van het verschijnsel dat regelmatige [wekelijkes] kerkgangers gezonder zijn en 20% minder sterftekans hebben. De onderzoekers wezen al op de bekende observatie dat iets dergelijks bekend is van alle mensen die in hechte sociale netwerken leven. Als je je getroffen voelt door deze observatie, schrijft de commentator, wéét dan dat de studie niet aangeeft wat het gezondste is: de kerk, de moskee, of de synagoge.
Controversiëler is een recente studie over borstkanker. In Noorwegen was een situatie waarin men twee groepen van ruim honderdduizend vrouwen kon vergelijken. De ene groep had gedurende zes jaar regelmatige routine mammografieën, de ander niet.
Wat blijkt? De groep met de routine mammografieën heeft 22% méér borstkankers! Je zou zeggen dat mammografieën borstkanker veroorzaken, of dat ze bij die andere groep niet zo minutieus hebben gekeken. Maar nee, de onderzoekers achten dat het 'spontaan verdwijnen' van kankers de belangrijkste oorzaak is. De Noorse situatie was uniek, want 'normaalgesproken' worden alle geconstateerde borstkankers metéén behandeld. Afwachten of het 'vanzelf' weggaat komt niet voor.
Toch wijzen de andere deskundigen, die door de schrijver van het NYT-artikel werden geraadpleegd, die conclusie niet zomaar af. Er is kritiek op diverse aspecten van dat onderzoek, maar de mogelijkheid van 'spontaan verdwijnen' blijkt ook door andere deskundigen met brede ervaring in de kankerbestrijding, voor 'heel goed mogelijk' --en 'niet zo vreemd'-- te worden gehouden. Die optie krijgt ternauwernood kans. Integendeel, de technische ontwikkeling gaat naar stééds vroegere constatering en behandeling. Maar we weten te weinig van de 'natuurlijke historie' van die allerprilste vormen van kanker. Misschien moeten we die inderdaad niet behandelen maar méér en vaker overgaan tot 'watchful waiting' en het gedrag van de 'tumor' zorgvuldiger observeren. Daar valt nog veel te verbeteren.
______________________________
ERIC NAGOURNEY, Patterns: Better Health for Religiously Observant, NYT, November 24, 2008
http://www.nytimes.com/2008/11/25/health/research/25patterns.html
Het gaat om een aspect uit een veel grotere studie van de relatie tussen religie en gezondheid:
Eliezer Schnall, Sylvia Wassertheil-Smoller, Charles Swencionis, Vance Zemon, Lesley Tinker, Mary Jo O'Sullivan, Linda Van Horn, Mimi Goodwin. The relationship between religion and cardiovascular outcomes and all-cause mortality in the women's health initiative observational study
http://www.informaworld.com/smpp/content~content=a905048605~db=all~order=pubdate
Als PDF downloadbaar:
http://www.informaworld.com/smpp/ftinterface~content=a905048605~fulltext=713240930
GINA KOLATA, Study Suggests Some Cancers May Go Away, NYT, November 24, 2008
http://www.nytimes.com/2008/11/25/health/25breast.html

San Sebastián de La Gomera, Dinsdag, 25 November 2008
Het is al laat in de middag. Het huis is opeens leeg. Ghislaine logeerde hier tien dagen. Vanmorgen heb ik haar naar Tenerife gebracht. Met de eerste boot; en toen met een taxi naar het vliegveld.
Om daar afscheid te nemen.
Toen ik weer thuiskwam was het vier uur. [Ik moest lang wachten op de volgende boot]. Op dat moment landde zij in Weeze, dat nieuwe Ryanair vliegveldje bij Düsseldorf, vlak over grens bij Venlo.
Ik belde haar mobieltje. Zij was alleen in haar auto; onderweg naar huis; naar Eindhoven. Ik was alleen in mijn flatje. Het feest is voorbij. (100 woorden)

San Sebastián de La Gomera, Maandag, 24 November 2008
Hèt nieuwtje van dit jaar in verband met de jaarlijkse dodenherdenking was dat Baltasar Garzón --de man die Pinochet voor de rechter wist te krijgen-- de misdaden van het Franco-regime aan de orde stelde. Niet 'in het algemeen' maar hij eiste de opening van 19 met name genoemde massagraven. 'Rechts' werkte dat tegen onder diverse 'noemers'.
In een van die massagraven ligt de dichter Federico García Lorca 'begraven'. Hij werd kort na de staatsgreep van Franco gefusilleerd. Lorca's internationale beroemdheid, noch de 'dito' van Garzón, waren in staat de publieke opinie --en dus de politiek-- om te turnen.
Toen ik er 4 November over schreef, meldde ik al dat 'rechts Spanje' in koor 'Schande, Schande' riep. Zapatero zei nog in het parlement dat het franquismo niet voor de rechter kwam omdat de geschiedenis dat al had beoordeeld. De rechtse tegenkrachten bleven groeien.
Ingezonden brieven wezen er op Spanje zich de risée zou maken van de hele wereld door Garzón in eigen land tegen te werken. Het mocht niet baten. Verleden week Dinsdag heeft Garzón zijn eis ingetrokken met een document van 152 pagina's waarin hij o.a. de verantwoordelijkheid doorschuift naar de regionale rechtbanken.
Commentaren wijzen er al op dat dit wellicht effectiever is. Zeker nu de aanklacht van Garzón --vooral ook internationaal-- zoveel stof heeft doen opwaaien, en 'het geweten van Spanje' heeft wakker geschud. Politiek ligt de mee- cq tegenwerking verschillend in de regio's, dus het is waarschijnlijk dat het gewetensonderzoek van onderuit op gang komt.
De rechtse pers [La Vanguardia bv] is triomfantelijk, en wijst op de rol die Garzón als volkstribuun ging spelen, en vergelijkt hem met de 'slechte' Antonio Di Pietro in Italië.
Het meest gebruikte argument is: "Garzón mag zich niet met de politiek bemoeien". Anderen wijzen er fijntjes op dat met dat argument Pinochet lange tijd 'onschendbaar' was.
Kortom, de strijd om de "Memoria Histórica", gaat dóór. De Spaanse democratie is toch niet meer zo zwak dat ze dit zelf-onderzoek niet zou kunnen verdragen. Dat is óók een populair tegenargument.
______________________
THE ASSOCIATED PRESS, Spanish Judge Seeks Names of Victims in Franco Era, September 2, 2008
http://www.nytimes.com/2008/09/02/world/europe/02spain.htm
DALE FUCHS, Judge Orders Investigation of Executions in Franco Era, October 17, 2008
http://www.nytimes.com/2008/10/17/world/europe/17spain.html
ANABEL DÍEZ, Zapatero: "El franquismo está ya juzgado por la historia", El País. 19/10/2008
http://www.elpais.com/articulo/portada/Zapatero/franquismo/absolutamente/juzgado/historia/elpepipor/20081019elpepinac_7/Tes/
VICTORIA BURNETT, Spanish Judge Drops Probe Into Franco Atrocities, November 19, 2008.
http://www.nytimes.com/2008/11/19/world/europe/19spain.html
Enric Juliana, Tropieza el justicialismo, La Vanguardia, 19/11/2008
http://buscador.lavanguardia.es/buscador/resultados/20081119/53581785437/Tropieza-el-justicialismo.xhtml
Antonio Di Pietro, http://en.wikipedia.org/wiki/Antonio_Di_Pietro
Mani pulite [schone handen], http://en.wikipedia.org/wiki/Mani_pulite

San Sebastián de La Gomera, Zondag, 23 November 2008
Overschrijdingen van de grenslijn tussen illusie en werkelijkheid interesseren mij hevig. Is er wel een grenslijn? ... Bijvoorbeeld.
In de sporttraining wordt veelvuldig gebruik gemaakt van vóóraf gefantaseerde bewegingen --voor tennis, voor ski, voor andere sporten-- om de ideale beweging en spiercontrole in de werkelijkheid te realiseren.
Het onderliggende gedachtengoed gaat terug op Alfonso Caycedo en diens Sophrologie die wereldbekendheid kreeg in sportkringen toen Raymond Abrezol het gebruikte om het Zwitserse ski-team Olympische medailles te bezorgen in de jaren 70.
Voor de onderliggende observatie wordt altijd Aristoteles [zonder verdere bronvermelding, sportmensen doen zoiets niet] aangehaald met:
--"A vivid imagination compels the whole body to obey it".
Er is nogal wat evidentie dat het vóórfantaseren van een beweging het bereiken van de ideale beweging bevordert. De relatie tussen fantasie en werkelijkheid wordt telkens opnieuw ervaren.
Dat houdt 'de voetjes op de grond'.
Anders is het als wordt vóórgefantaseerd dat "ons team zal winnen!" De wildste fantasieën kunnen dan ontstaan. De toets met de werkelijkheid is om te beginnen al buitengewoon 'vreemd', want slechts één van de teams zal winnen. En bij het zoeken naar de oorzaken --in het kamp van de winnaars en dat van de verliezers-- ontbreekt de toets met de werkelijkheid nòg meer. De voetjes blijven dan niet meer op de grond. De terugkoppeling van werkelijkheid naar illusie wordt dan vertroebeld --zo niet erger-- door nieuwe illusies die helemáál niet meer aan enige werkelijkheid kunnen worden getoetst.
De 'zeer plausibele' observatie van Aristoteles is tot buiten zijn proportie opgerekt. Dat kan alléén in de illusie, niet in de werkelijkheid.
Ghislaine, die deze observatie van Aristoteles wel als therapeut gebruikt, wees mij er op dat 'het lichaam' geen onderscheid kan maken tussen illusie en werkelijkheid [imagination 'compels' !]. Ook niet tussen 'goede' en 'slechte' illusies. Dat onderscheid moet 'van elders' komen. Dat is haar ervaring als therapeut.
Dat is een belangrijke ervaring. Het is een aanwijzing voor mijn verdere zoektocht naar die relatie illusie-werkelijkheid. Ondanks de impliciete veronderstelling van de Cartesiaanse scheiding van lichaam en geest, en ondanks de impliciete veronderstelling dat 'goed en kwaad' niet in de genen kan zitten, wijst dit op 'uiterste voorzichtigheid' in de omgang met 'illusies'. De allereerste voorwaarde daarvoor is het 'weten' --of het 'geweten'-- dat het om 'illusie' gaat, niet om 'werkelijkheid'. Dat is het grootste struikelblok. Wat doe ik daarmee?
_________________________
What is sophrology? http://www.sophrologycentre.com/page/page/4073642.htm
Het Aristoteles-citaat tussen " " in Google gezet leverde 111 hits. Geenéén gaf een aansluiting bij de schrifturen van en over Aristoteles. Puur napraten voorzover ik zie. Zou dat citaat ook een illusie zijn?

San Sebastián de La Gomera, Zaterdag, 22 November 2008
Ik vroeg mij afgelopen Zondag verbaasd af:
--" ... waarvoor die veelgezochte werkelijkheid eigenlijk nog dient? Als illusies netzogoed werken?"
Dat was naar aanleiding van Nassim Nicholas Taleb, die voor zijn Black Swan-theorie refereerde aan de menselijke behoefte om een 'patroon' in de ons omringende chaos te zien, en ook van Yourcenar die in 'illusies' de afspiegeling van 'les plus secrètes réalités' dacht te zien.
Eerder zag ik óók grensoverschrijdingen tussen 'illusie' en 'werkelijkheid' bij het duo Bush-Rove die de hele wereld 'illusies' voor 'werkelijkheid' wisten te verkopen. Ik noemde dat toen stelselmatig 'leugenachtigheid', en hield tenslotte op mij daarover op te winden.
Later besprak ik enkele keren Christian Salmon, de Franse schrijver die nogal wat politieke gebeurtenissen als 'storytelling' ontmaskerde. Stérker nog, àlle politiek is een vorm van 'storytelling' ... volgens hem.
In die zin waren de recente presidentsverkiezingen een wedstrijd in het 'oplepelen' van de meest geloofwaardige 'illusie'. [en die met de paplepel 'inlepelen'].
Taleb noemt terloops ook 'positief' gebruik van 'illusie'. Met name de therapeutische werking. Ook andere bronnen refereren daar aan. Het zou dan neerkomen op het inruilen van de ene illusie tegen een andere, waarbij de laatste vaak --onterecht-- 'de werkelijkheid' wordt genoemd waardoor de patient [blijvend!] 'genezen' is ... of 'verlicht' ... of 'bekeerd' ... of 'omgeturned'. Die therapeutisch-genezende werking kan echter ook berusten op de 'macht' die de 'patient' gaat voelen over zijn illusies. Hij kan een 'slechte' illusie inruilen tegen een 'betere', en onderwijl tòch erkennen dat het nog steeds niet 'de veelbegeerde werkelijkheid' is.
Kortom illusie wèrkt, zij het niet altijd positief, maar dat is géén kenmerk van illusie. Dat is een kenmerk van de toepassing van 'illusie'.
Mijn verbazing richtte zich aldus op het 'nut' van die werkelijkheid?
--"Waarvoor dient die werkelijkheid dan nog?'
Ik kwam er niet helemaal uit, maar ik heb toch een sleutel gevonden.
Die onbekende --en wellicht onkenbare-- werkelijkheid is als een soort 'luis in de pels' die ons dwingt van tijd tot tijd onze illusies in te ruilen, die ons telkens opnieuw laat zien dat het 'slechts' om 'onwerkelijkheden' gaat. Wetenschappers ondernemen zoektochten naar 'harde feiten', dichters laten ons 'andere werkelijkheden' zien, en Taleb liet zien dat 'de werkelijkheid', die we --onwetend!!-- buiten onze illusie hebben gehouden onverwacht om de hoek komt kijken als een Black Swan.
--"Allemaal 'luizen in de pels'!"
Zo zit dat. Met deze illusie kan ik wel weer even verder.

San Sebastián de La Gomera, Vrijdag, 21 November 2008
Ik las in deze dagen Attila The Hun, van John Man, de verteller-antropoloog die ook een biografie van Genghis Khan schreef. Attila werd door 'Rome' schromelijk onderschat, en 'onbeschaafd' gevonden. Al in de eerste hoofdstukken maakt John Man duidelijk dat ze bepaald niet 'onbeschaafd' waren. Ze beschikten over een wapen dat het tot-dan-toe oppermachtige Romeinse zwaard aankon.
De Hunnen hadden hun "composite recurved bow". Dat is een boog waarbij de stijfheid met geraffineerde laminaat- en lijmtechnieken was opgevoerd, met daarbij de teruggebogen [recurved], zéér stijve uiteinden. De 'English longbow', waarmee de Engelse boogschutters in 1066 Willem de Veroveraar de voet dwarszetten, was meer dan mansgroot, en alleen geschikt voor voetvolk. De composite recurved bow, of de 'Mongol Bow' was kort, en kon door een ruiter worden gebruikt. De 'zwervende herdersvolken' kenden die boog al langer, en de Hunnen verfijnden de technologie. Maar zij ontwikkelden vooral de noodzakelijke maatschappij-organisatie en leiderschap, in de generaties vlak vóór Attila. Dat gaf de doorslag.
De Romeinen als 'statische landbouwvolk', keek neer op dat onbeschaafde 'zwervende herdersvolk'. Dat was een miskleun.
John Man wijst er op dat bepaalde wapens de wereld hebben veranderd. Dat is een oude theorie. Ik leerde die kennen met het 'machinegeweer' [uitgevonden in de 1870-oorlog, maar pas in 1914-1918 'juist' gebruikt] en de 'tank' [uitgevonden gedurende 1914-1918, maar pas 'tactisch juist' gebruikt in 1940-1945].
Kortom de ene generatie vindt het uit, de volgende onderkent de 'juiste' toepassing. Man zet het Romeinse zwaard, de composite recurved bow, en het machinegeweer op die manier naast elkaar.
Nu wil het geval dat Ghislaine gisteren Financial Times koopt. Daarin kijkt Chris Nuttall terug op de Obama-verkiezing onder de titel 'An election largely won in cyberspace'. Hij wijst op een dergelijke 'wapen'-samenhangen. Roosevelt won omdat hij voor het eerst het verschijnsel radio 'juist' gebruikte in dertiger jaren. Idem Kennedy met de TV in de jaren zestig. En nu is Obama de eerste YouTube President met YouTubes via het Internet.
In die reeks valt ook Financial Times als 'wapen'. Het is ouder dan de 'radio' van Roosevelt. Maar ook hier blijkt dat het 'wapen' en het 'juiste gebruik' ervan, aan een andere serie 'innovaties' en 'uitvindingen' zijn onderworpen. De krant heeft ook de maatschappij veranderd. Niet alleen door de blote 'uitvinding'. Daarvan getuigt de maatschappelijke geschiedenis van de krant.
________________________
John Man, Attila The Hun, A Barbarian King and the Fall of Rome, 2005 Bantam Book 9780 553 81658 7
Bespreking in the Guardian: http://www.guardian.co.uk/books/2005/mar/19/featuresreviews.guardianreview5
Chris Nuttall, Valley view: An election largely won in cyberspace, Financial Times, November 19 2008, www.ft.com/technology/digitalbusiness
Schietbogen: http://en.wikipedia.org/wiki/Mongol_bow http://en.wikipedia.org/wiki/Recurve_bow

Los Cristianos, Tenerife, Havengebouw, 1830, Donderdag, 20 November 2008
Ziezo, de reis is ten einde. Over twee uur zijn we thuis. Het wachten is op de boot van half acht. Vanmorgen heb ik nog een verkenningswandeling gemaakt op het [min-of-meer] vlakke terrein aan de voet van El Teide. Voor een 'volgende keer'. Om plannen te kunnen maken. Ghislaine bleef thuis, in de zon, want bewolking dreigde, en als Noorderling moet je ieder straaltje benutten.
En de bewolking kwam! Het werd een soort kiekeboe-tje spelen, want de top verdween soms helemaal, en even later piepte de glinsterende top weer door een gat in de wolken. Dat was een mooi contrast als afscheid van de totaal onbewolkte hemel van gisteren en eergisteren. Het had ook anders kunnen zijn. De serie foto's die ik gisteren en eergisteren van de naakte top maakte kan ik mooi afsluiten met die kiekeboe-versies. Ik zal er een 'paneeltje' van maken en op Flickr zetten. Het is precies de achterkant van El Teide zoals ik hem vanaf mijn balkon kan zien.

El Teide, Tenerife, Parador de Las Castañadas, Woensdag 19 November 2008
Het is wéér avond voor ik aan schrijven toekom. Het dagritme van 's morgens om vijf uur fris en vol ideeën opstaan om metéén te gaan schrijven is er niet meer. Het is uitslapen en aan het [late] ontbijt plannen maken voor de dag. Maar het 'plan' was er al: We zouden 'naar de top' gaan. We zouden lopen naar de 'teleférico', waarvan iemand had gezegd dat het tien minuten zou duren. Maar dat leek sowieso onwerkelijk.
Het werd een wandeling van anderhalf uur want Ghislaine had zuurstofproblemen op deze hoogte [2200m]. We twijfelden daarom of het wel verstandig zou zijn om dóór te gaan tot 3500m, maar toen we bij het basisstation wat hadden uitgerust en in de zon gezeten zagen we het wel weer zitten. De tocht verliep probleemloos. Ghislaine rustte wat uit in de zon, en ik verkende de nabije omgeving.
Het pad naar de top voor de laatste 200 meter naar de krater vereiste een speciale vergunning, die ik niet had aangevraagd. Dat is wat voor de volgende keer. Verder zag ik de twee goed geplaveide paden naar beneden. [In vergelijking met de ezelpaden van La Gomera]. Dat is óók mooi voor een volgende keer: Met de 'teleférico' omhoog, en te voet omlaag.
Nu moesten we terug naar het hotel. We namen niet de saaie autoweg waarmee we waren gekomen, maar een wandelpad dat er aanvankelijk heel 'smooth' uitzag maar toch enkele 'tamelijk-moeilijke passages' had voor Ghislaine die nog worstelt met de nazorg van een gebroken enkel. Het is een pad van bijna vier kilometer dat min of meer parallel loopt aan de autoweg die we 's morgens hadden genomen. We deden óók anderhalf uur over.
Plannen voor morgen hebben we nog niet, behalve dat we om vier uur de bus terug naar Los Cristianos nemen, en de boot van half acht naar La Gomera.

El Teide, Tenerife, Parador de Las Castañadas, Dinsdag 18 November 2008
Het is al avond. Vanmorgen zijn we vroeg vertrokken van La Gomera naar Tenerife. In Los Cristianos onderhandelde ik met een 'taxista' over de prijs om ons 'toeristisch' naar de Parador bovenop El Teide te brengen. 'Toeristisch' wilde niet zeggen grote omwegen naar 'toeristische objecten', maar wèl af en toe te stoppen voor een uitzicht of een foto. Dat lukte, en zo waren we goedkoper en comfortabeler uit dan met een huurauto voor drie dagen. Terug nemen we de bus wel. Die gaat één keer per dag.
Ik heb vanmorgen een kleine verkenningswandeling in de omgeving gemaakt, en vanmiddag nog een met Ghislaine naar een van de mooiste uitzichtspunten waar borden staan die niet alleen uitleggen wat je ziet aan de horizon, maar ook 'beeldend' vertellen van de oergeschiedenis van het ontstaan van El Teide uit het vulkanische eiland daarvóór. 170.000 jaar geleden, namelijk, 'roetsjten' grote brokken van het toenmalige eiland in zee in westelijke richting. Dat werd natuurlijk een prachtige tsunami want het was zowat de helft van het hele eiland. Op de aldus ontstane vlakte, waarvan de resten nu 'Las Castañadas' heten, ontstond de karakteristieke kegelvormige vulkaan die we nu El Teide noemen.
Het hotel heeft géén publieke Internetverbinding, maar ik mocht van één van de kantoorcomputers gebruik maken om het saldo van mijn 'prepaid' mobieltje bij te pompen. Maar dit stukje opladen kon niet. Dat moet dus wachten.

San Sebastián de La Gomera, Maandag, 17 November 2008
Iedereen weet intussen wel van de 'laaghartige' Chinezen die 'kwaadaardig' melamine in babyvoedsel stopten. Het vorig jaar was er een minder bekend 'pet food scandal' om dezelfde reden. Melamine is zowel 'acuut' als 'chronisch' bijzonder giftig. Die 'foute' Chinezen toch!!
Melamine is echter óók een belangrijke grondstof voor industriële produkten, en wordt ook als 'verbeteraar' van kunstmest gebruikt. Het is zogezegd 'alomtegenwoordig' en komt daardoor gemakkelijk in de voedselketen terecht. Het gaat dus niet alleen om 'kwaadaardige' toevoeging. Vandaar dat er wetten zijn die het melamine-gehalte in voedsel beperken. Maar noch die wetten, noch de uitvoering daarvan zijn deugdelijk.
James E. McWilliams, in NYT van vanmorgen, vindt daarom dat 'wie de eerste steen werpt ...' [naar 'de Chinezen'] éérst in eigen huis moet kijken.
Zo is het 'aanvaardbare' gehalte gesteld op 2,5 ppm [parts per million]. Dat is berekend op een volwassen persoon, maar die eet iedere dag één veertigste van zijn gewicht, en babies één tiende. Bijvoorbeeld.
Zo werden laatst eieren naar China teruggestuurd wegens te hoog melamine-gehalte, maar dat was 'gewoon' wegens de gluten waarmee ze worden gevoerd, en die gluten hebben een hoog melamine-gehalte omdat ze met kunstmest zijn gekweekt waaraan melamine als 'absorbtie-verbeteraar" is toegevoegd. Dat gebeurt in de VS ook. Bijvoorbeeld.
Kortom, het zit in de hele voedselketen, en niet alleen in 'kwaadaardige' toevoegingen. Je zou het melamine-probleem kunnen vergelijken met het DDT-probleem van vroeger.
Die vergelijking is niet verrassend, want het artikel werd geschreven door een geschiedenis-professor die nu een boek publiceert over onze mislukte strijd tegen insecten onder de titel: "The Losing War on Insects From Colonial Times to DDT".
We moeten nu dus een 'war' beginnen tegen melamine. Die tegen DDT hebben we verloren, vindt de schrijver. [Waarom je zo'n aktie meteen 'war' moet noemen, is mij niet zo duidelijk. Waarom dat beroep op oorlogsinstincten? Teken des tijds? Kan het niet anders?]
__________________________
JAMES E. McWILLIAMS, Our Home-Grown Melamine Problem, NYT, November, 17, 2008, For all the outrage about Chinese melamine, what the United States has failed to scrutinize is how much melamine has
pervaded our own food system. http://www.nytimes.com/2008/11/17/opinion/17mcwilliams.html
http://en.wikipedia.org/wiki/Melamine http://en.wikipedia.org/wiki/2007_pet_food_recalls
http://en.wikipedia.org/wiki/International_Reaction_to_the_2008_Dairy_Scandal

San Sebastián de La Gomera, Zondag, 16 November 2008
In The Black Swan filosofeert Taleb over de menselijke behoefte om een 'patroon' in de ons omringende chaos te zien. Een 'patroon', of een vertelling, of een mythe --het doet er [misschien?] niet toe. Het doel is vereenvoudiging van de werkelijkheid. Wetenschap heeft ook dat effect. En wat buiten dat 'patroon' valt, noemt Taleb een Black Swan. Op de meest onverwachte momenten komt die ons verrassen.
Inderdaad, vervolgt hij, hebben veel psychische storingen als [neven-? bij-?] effect het gevoel van verlies van controle, van zinloosheid van de omgeving. 'We gebruiken kennis als therapie', besluit hij die discussie, en elders in dit 'wetenschappelijke' boek vraagt hij zich af of een gedicht niet netzogoed 'de werkelijkheid'. kan weergeven.
Toen ik een paar dagen later bij Yourcenar het volgende zinnetje las, moest ik daar aan denken, en zette mij ertoe dat te vertalen.
" ... et il m'arrive de penser que l'illusion est peut-être la forme que prennent aux yeux du vulgaire les plus secrètes réalités".
Zij schrijft dat naar aanleiding van de protagonist van het verhaal "L'homme qui a aimé les Néréides" --een soort dorpsgek-- waarvan ze zich afvraagt of hij niet de wereld van de feiten heeft verlaten om binnen te gaan in die van de illusies.
Hier zijn mijn vertaalpogingen.
--(1) Het overkomt mij dat ik denk dat de illusie misschien wel de vorm is waarin de meest geheime werkelijkheden zich vertonen in het alledaagse.
--(2) Soms denk ik dat illusies de alledaagse verschijningsvorm zijn van diepe realiteiten.
--(3) Soms denk ik dat illusies de vormen zijn waarin de diepste werkelijkheid zich vertoont aan gewone mensen. ['de gewone man']
Wie kent een betere vertaling?
Hoe dan ook, zowel Yourcenar als Taleb leggen hetzelfde verband tussen een 'gestoorde' en de 'genezende illusie over de werkelijkheid'.
Mooi toch?
En ik vraag mij intussen af waarvoor die veelgezochte werkelijkheid eigenlijk nog dient?
Als illusies netzogoed werken?
___________________
Nassim Nicholas Taleb, The Black Swan: The Impact of the Highly Improbable, ISBN 9781400063512, pag 69
Marguerite Yourcenar, Comment Wang-Fô fut sauvé et autres nouvelles, Gallimard 2007, ISBN 978-2-07-034457-4 pagina 45.
En Mijn Dagboek 2 7 8 en 14 nov jl

San Sebastián de La Gomera, Zaterdag, 15 November 2008
De spam-business staat opeens in de belangstelling want in de VS is een zeer grote provider, McColo, van het internet afgesloten door de FBI.
Dat was niet tegen 'spam' als zodanig, want dat valt onder 'free speech', maar omdat McColo veertig kinderporno-sites huisvest, en andere sites die het niet nauw nemen met 'copyright' [een heilige koe van het kapitalisme] kon de FBI ingrijpen. Verder had McColo onder zijn dak een aantal 'producenten' van 'malicious software'. Dat balanceert op de grens van 'free speech' [in de VS].
Ik las het in Die Sueddeutsche, maar het artikel in Washington Post is veel informatiever. Het verwijst naar interessante statistieken die aantonen dat de VS de verreweg de grootste spammer is, en o.a. naar de site van Spamcop waar je kunt zien dat het totale aantal mails[!] dat op het net werd gestuurd op die bewuste Dinsdagavond kelderde van 40 naar 10 per seconde. Vijf procent van de spam glipt door de filters.
Andere spamwatchers meldden soorgelijke metingen. McColo had dan ook een 'marktaandeel' van 75% [van die "90%" die ik eergisteren noemde!]. De 'klanten' van McColo hadden anderhalf miljoen computers besmet met de 'slaafjes'-virussen Srizbi of Rustock volgens researcher Vincent Hanna van Spamhaus.org. Die slaafjes maakten de verspreiding anoniem.
Er zijn nogal wat verwijzingen naar 'internet security' bedrijven die de laatste weken /maanden méér en méér duidelijk maakten dat McColo de grote boosdoener was. Klachten bij de direktie van McColo over in opspraak gekomen sites werden echter 'niet behandeld', of de site werd naar een ander deel van het netwerk verplaatst. Kortom, er was complete 'collaboratie' met 'overtreders' cq 'misdadigers'.
De verkoop van 'illegale' of 'fake' farmaprodukten is 'in principe' óók strafbaar, en 'in prìncipe' is de provider daarvoor verantwoordelijkheid --net als voor copyright schendingen-- als de overtreder anoniem of onbereikbaar is.
Dat worden mooie kluiven voor de rechters en de advokaten.
Samen met het 'bedrijfskundige' onderzoek, waarover ik Donderdag schreef, en dit 'strafkundige' onderzoek, waar we de komende tijd meer van zullen horen, komt deze 'geheimzinnige' vorm van 'vrij ondernemerschap' voor het voetlicht.
"Ter leeringhe ende vermaeck"
______________________________
Brian Krebs, Host of Internet Spam Groups Is Cut Off, washington Post, Wednesday, November 12, 2008
http://www.washingtonpost.com/wp-dyn/content/article/2008/11/12/AR2008111200658.html [updated version]
Spamcop: http://www.spamcop.net/spamgraph.shtml?spamweek [Dit is een dóórlopende grafiek, let op!]
Mirjam Hauck, Spam aus USA, Schlag gegen den Müll, Die Sueddeeutsche, 14.11.2008 http://www.sueddeutsche.de/computer/593/331452/text/
De site van McColo is onbereikbaar. McColo opzoeken in Google bracht nogal wat gegevens van security firms aan het licht en natuurlijk bloggers met nòg meer gegevens.

San Sebastián de La Gomera, Vrijdag, 14 November 2008
Wang-Fô schildert zo mooi dat de mensen zijn kunst verkiezen boven het werkelijke. De welgestelde Ling wordt zodoende verliefd op de portretten van zijn vrouw. Die kwijnt weg, en sterft van eenzaamheid. Ling verkoopt daarna zijn slaven en juwelen en zwerft met Wang-Fô mee om de natuur door de ogen van zijn meester te zien.
Tot ze bij de keizer komen. Die is opgegroeid met de schilderijen van Wang-Fô, en kon daarna niet meer van de natuur genieten. Hij laat daarom Ling onthoofden, Wang-Fô's ogen uitsteken en diens handen afkappen.
Maar Wang-Fô reist in gedachten verder. Met Ling als bediende. (100 woorden)
_________________________
Dit oud-Chinees-Japanse verhaal is opgetekend door de Iers-Japanse schrijver Lafcadio Hearn [Koizumi Yakumo] en opnieuw verteld door Marguerite Yourcenar in Comment Wang-Fô fut sauvé et autres nouvelles, Folioplus classiques 20e siècle, Gallimard 2007, ISBN 978-2-07-034457-4 Ook: en.wikipedia.org/wiki/Lafcadio_Hearn. Het is ook theater- en filmstuk geworden.

Lees verder in Lopend Dagboek (102) Het loopt van 1 tot (voorlopig) 22 November 2008 en begint met een analyse van de laatste TV-spot van Obama ... enzovoort

Lees nòg verder in Dagboek 101. Het loopt van 1 tot 31 Oktober 2008 en begint met mijn laatste dag in Cessenon. Een keer sla ik over, en elf keer doe ik het in '100 woorden'. Er wordt veel gereisd want er komt een onverwachte afscheidsreis naar NL waarvan ik in acht keer '100 woorden' verslag doe [24-31]. Ik maak nostalgische foto's van mijn geboortestad Venlo, afscheidsfoto's van mijn broer, en zonnige wandelfoto's in Utrecht. [zie verwijzingen bij 28] In San Sebastián zijn het de lustrumfeesten [4 7 10] met verwijzingen naar de feestfoto's. Het boek over Obama dat ik lees komt aan de orde [1 5], ik ontmoet dichters [6 8 23], en de financieële crisis inspireert mij drie keer [14 16 21. Ik maak de geboorte van een sprookje mee [16], en zie dat er in twee heel verschillende landen gewerkt wordt aan het ontmaskeren van nationale stereotypes [11 15]. Ik ontdek de nieuwe woorden: femafication en kakistocracy [14 17]. Het dagboek eindigt als ik uitgeput thuis ben van mijn 'flitsreis naar NL'.

Lees nòg verder in Dagboek 100 dat loopt van 1 tot 30 september 2008, en begint met de Franse Socialistische Partij in een crisis, en de Machiavelli-benadering daarvan door Sarkozy c.s. Machiavelli kijkt ook om de hoek bij de VS-presidentsverkiezingen [2 10]. Verder is het een gedenkmaand. Ik 'gedenk' in drie stukjes het hoezo-en-waarom van Mijn Dagboek omdat dit het 100ste is. Ik gedenk dat ik deze zomer de voorgenomen 1000km wandelen heb volgemaakt [11 13], en dat ik deze maand aan mijn 80ste levensjaar begin [21 22]. In mijn strijd met To-Do lijstjes komen de tijdgoden Chronos en Kairos aan de orde, evenals de dichter Jan Hanlo [15 17 18]. Met 'economic red shift', een verschijnsel uit de astronomie, wordt duidelijk gemaakt waarom snel stijgende inkomens niet minder, maar méér stress opwekken [3]. Het gebed van Michelangelo, tevens lijfspreuk van Sarkozy, smeekt om de gunst 'always desire more than I can accomplish', hoort daar ook bij [12]. Gelukkig had ik ook een diepgaande discussie over de relatie tussen economie en kunst [19]. Verder was er de gebruikelijke 'actualiteit' met o.a. het verschijnen van Sirius [6], en het homo-huwelijk in Frankrijk [7]. Per saldo sla ik één keer over [21], doe ik het 10x in 100 woorden, en raadpleeg ik vier keer de dichters [15 17 18 28].

En nòg verder in: de oudere dagboeken

Let op!
De dagboeken staan in de 'historische' volgorde, niet in de 'omgekeerde' zoals hierboven.
naar de top
terug eerste dagboekregel

arriba

Zu die Gesamte Deutsche Notizen
Zu 'Mijn Dagboek'

DAGBOEK

1 http://perso.wanadoo.es/ghavaneyk/dagboek

2 http://www.van-eyk.net/gerard/dagboek

---

WORKSHOP/TALLER 1 & 2:

1 http://perso.wanadoo.es/ghavaneyk/taller

2 http://perso.wanadoo.fr/gerard.van-eyk/taller

---

MIJN BLOGS

Mijn Reisbrief NLse blog

Apuntes Espańoles Spaanse blog

Brouillons Français Franse blog

---

terug naar bovenkant pagina

• Recente albums op Fototime.com:
Subir al Cerro Esmeralda en la Semana Santa, 27 Maart 2008
Tiviliche en Pisagua, 19 April 2008
Keukenhof 2008, gekregen van Yvonne 20 April 2008. Die was daar.
Boom weg!!19 juni 2008

• Interessante foto's op Flickr
Nostalgie uit Venlo, 1 foto
Cessenon sur Orb, 2008, 34 foto's
Cessenon sur Orb, 12 sept 2008, 11 foto's
Capitelles en Cessenon sur Orb, 26 foto's
Woonhuis in België, 15 foto's
Cadzand 2008, 14 foto's
Lustrales 2008 102 foto's
Wandelen naar Playa de Santiago in vier uur, 27 foto's
Flitsbezoek aan NL en geboortestad Venlo [28/10: nog niet helemaal 'af']

• Interessante 'downloaders'
[Hier zet ik 'leuke dingen' die mij te zwaar zijn om mee te zeulen. Publiek toegangelijk]
Religion.swf, 'Film' met de geografische verbreiding van de wereldgodsdiensten [651Kb]
RobGonsalves.pps, Schilderijen in de sfeer van Magritte en Escher [2.62 Mb]
Verwondering.pps Kris Verburg over 'Schitterend' en 'Fantastisch'. Zie Mijn Dagboek 15/08/2008 [2.4 Mb]
Oude foto's van Marken? Volendam?
Schilderijen die wel foto's lijken. Eerder curieus dan ontroerend
Wim Sonneveld - Het dorp.pps
Jean Ferrat - La Montagne.pps