|
Beste Vrienden en Vriendinnen,
Het nieuwe jaar is al begonnen, maar het is nog lang, en dat is reden genoeg om jullie een
Ghislaine en ik zagen vandaag de jaarlijkse transatlantische roeitocht vertrekkken. Zij volgen de Columbus route, en worden gesteund door wind en golfstroom. Er waren veel soloroeiers bij, maar ook duo's en zelfs een team van zes. Dat beeld was een mooie metafoor voor onze nieuwjaarswens:
Bij het lezen in het Liber Amicorum vroeg mij vaak dankbaar af: Ben ik dat? Was ik dat voor 'De Ander'?. Ik las van belangrijk levensmomenten en herinneringen die ik had veroorzaakt. Zonder opzet, zonder het te weten vaak. Maar het Liber doorbreekt ook vaak mijn ideeën over mezelf. Ik lees over mezelf vanuit het perspectief van 'De Ander'. En er worden herinneringen opgehaald aan momenten van glorieuze ontmoetingen die we ons allebei herinneren, en waarvan het hart opbloeit als ze worden opgehaald.
Toch was het jaar daarmee niet tjokvol, want ik dreig te vergeten dat ik in het voorjaar in Zuid-Afrika was. Voor de vierde keer, en het was wéér heel anders. Ik zag nu de verkiezingen, ik zag wat er terecht was gekomen van Mandela's idealen en van de 'regenboognatie'. Ik zag oude en nieuwe corruptieschandalen. Ik zag de toenemende onveiligheid. Mijn afscheidsproces begon; ik denk niet dat ik nog eens terugga naar Zuid-Afrika. Maar ja. Wie weet?
En zo was 2009 een jaar waarin ik niet alleen over de aardbol heen-en-weer bewoog in mijn trekvogelrondje tussen La Gomera, Zuid-Frankrijk en een 'nieuwe plek' op het Zuidelijk halfrond, maar ook een innerlijke reis van groeiende ervaringen.
Intussen maak ik alweer plannen voor mijn winterreis: Naar Noord-Argentinië dit jaar. Over twee weken vertrek ik. Ik reis via Iquique in het Noorden van Chili om er mijn vrienden van eerdere jaren te bezoeken. Van daar uit, gewapend met de meest gedetailleerde informatie, zal ik Tucumán als uitgangspunt kiezen voor mijn verkenningen. Als het micro-klimaat er OK is, zal ik er de hele periode blijven. Eind April ben ik terug in Europa. Ik begin met een kort bezoek aan Nederland vóór ik terugreis naar La Gomera.
Verder wil ik in 2010 een boek schrijven over mijn vier bezoeken aan Zuid-Afrika sinds 2000. Over hoe ik Zuid-Afrika heb zien veranderen in die tien jaar. Daarover zal het gaan. De oppervlaktegeschiedenis, zoals de kranten het beschreven, gebruik ik voor de grote lijnen, en mijn kleine dagdagelijkse waarnemingen voor de geur, de kleur en de smaak. Daarbij kan ik putten uit mijn dagboekstukjes, de essay's die ik eerder schreef, en mijn herinnering. "Mijn Zuid-Afrika",
is de werktitel. Ik ben al volop bezig met schema's, ideeën en thema's, maar er staat nog geen hoofdstuk op papier. Bij het schrijven zal ik zèlf ook de nieuwjaarswens voor jullie ter harte nemen: "Solo, met hulp van anderen, hard werken, koers houden, en soms meedrijven met wind en stroom".
Ik zal mij laten inspireren door die roeiersmetafoor.
Natuurlijk blijf ik de 'zogenaamde' financiële crisis in de gaten houden. Ik denk dat het om diepere maatschappelijke veranderingen gaat waar De Verlichting bij in het niet zinkt. Ik ben het met de analyse van Luc Ferry eens dat de maatschappij de controle over de economie totaal heeft verloren. We zijn helemaal ingepakt door
financiële 'storytelling'; een soort super Madoff-maatschappij zijn we geworden. Het financiële
wereldje vertoont duidelijke trekken van sectevorming van de meest introverte soort. Ik ben benieuwd waar dat op uitdraait, en ik ben brandend nieuwsgierig dit de komende twintig jaar mee te maken. Misschien dat ik dan ontdek wat Het Leven 'eigenlijk' is.
Voor ik tachtig was, keek ik er wel tegenaan als iets bijzonders, maar naarmate ik het naderde, kreeg ik meer realiteitszin: "Tachtig jaar is normaler dan je denkt", is mijn conclusie. Daarom brainstorm ik met mezelf, zoals altijd al, over hoe ik het de komende twintig jaar 'leuk' interessant kan blijven vinden. Kortom, ik probeer de 'leukheidsfactor' in te bouwen, en te behouden. Heel gewoon dus.
Ik wens jullie daarom dan je je leven interessant en boeiend zult blijven vinden. De roeiersmetafoor zal je daarbij helpen, maar vergeet ook niet mijn wens van een paar jaar geleden: "It's the road, not the pub"
|